Opowieść o emocjach
„ja (nie)czuję.” to interaktywna gra terenowa wykorzystująca kody QR rozmieszczone w różnych punktach wydziału. Uczestnicy wcielają się w rolę dalszej koleżanki zaginionej studentki III roku i stopniowo odkrywają historię bohaterki poprzez kolejne fragmenty materiałów cyfrowych – wpisy w mediach społecznościowych, grafiki, gify, urywki pamiętnika czy anonimowe wypowiedzi osób z jej otoczenia.
Głównym celem projektu jest zwrócenie uwagi na problem zdrowia psychicznego wśród studentów, presję związaną ze studiowaniem, porównywanie się z innymi oraz wpływ mediów społecznościowych na poczucie własnej wartości. Projekt ma zachęcać do większej uważności wobec siebie i innych oraz do normalizowania rozmów o zdrowiu psychicznym
– wyjaśniają organizatorzy gry.
Historia została skonstruowana tak, aby pokazać, że kryzysy psychiczne często pozostają niewidoczne dla otoczenia – nawet wtedy, gdy dzieją się bardzo blisko nas.
Historia zapisana w murach uczelni
Całość utrzymana jest w spójnej, psychologicznej estetyce inspirowanej stylistyką współczesnych narracyjnych gier cyfrowych. Materiały wykorzystują ciemną kolorystykę, efekty zakłóceń, motywy ekranów telefonów, powiadomień i fragmentarycznych komunikatów, jednak – jak podkreślają autorzy – projekt nie zawiera drastycznych ani brutalnych treści.
Gra będzie funkcjonować w przestrzeni wydziału w formie kilku punktów oznaczonych niewielkimi kodami QR. Do udziału wystarczy smartfon z dostępem do internetu. Do gry będzie można dołączyć w dowolnym momencie do końca czerwca.
Projekt powstał w ramach zaliczenia przedmiotu Organizacja i zarządzanie kulturą w dobie nowych mediów prowadzonego przez dr Justynę Michalik-Tomalę.
